Wiara to taki dziwny twór, którym można sobie wycierać gębę do woli, bo przecież nic się nie stanie. Żaden Bóg nie strzeli po mordzie za nie liczenie się z Jego namiestnikiem. W sumie nic dziwnego :) A że zdobycie władzy na tym padole łez ważniejsze jest niż to, co oficjalnie głosi KK, to z ułańską fantazją spokojnie można stwierdzić, że

w tej sprawie (kara śmierci) posłowie PiS zgadzają się z abp. Józefem Michalikiem.

Takimi mundrościami uraczył nas europoseł PiS Ryszard Czarnecki. No cóż… Jak zwykle śmieszy mnie to bardzo i podoba mi się jak część katolików degraduje majestat swojej wiary i religii. Dla mnie, jak zwykle zresztą w takich wypadkach, BOMBA!

Nie jest to może news na miarę świetnego, a może i świętego lądowania samolotem bez podwozia, o którym pisałem w poprzednim wpisie, ale wydaje mi się dość ważny. Chodzi mi o zakaz wypowiadania się dla księdza Bonieckiego. Kim ów człowiek jest można poszukać w internecie. Ja tylko tutaj napiszę, że jest to jedna z tych niepokornych dusz w KK, która ma swoje zdanie na wiele tematów i często, jak to w życiu bywa, zdanie owo nie zawsze się pokrywa z naukami (sic!) KK. Zazwyczaj tacy indywidualiści mają swoich zagorzałych zwolenników jak i przeciwników. Ksiądz Boniecki znany jest ze swojej obrony Nergala czy Palikota. Dodatkowo uznał, że wieszanie krzyża w sejmie suwerennego i z założenia świeckiego państwa jest „niefortunne”.
Jak się okazało niefortunne są wypowiedzi księdza, który został na razie ukarany zakazem wypowiadania się publicznie na podobne tematy.

Jak łatwo się domyśleć takimi stwierdzenia „dezorientował opinię katolicką” a ta, jak powszechnie wiadomo ciągle musi być utrzymywana na właściwym kursie przez różne instytucje katolickie lub katolickopochodne.

Jednakże na całą sprawę spojrzeć można przynajmniej z dwóch stron.

Po pierwsze, ksiądz Boniecki jako zakonnik i członek instytucji zwanej KK jest zobowiązany do słuchania się przełożonych oraz MUSI przestrzegać tego, co KK uznaje za słuszne a unikać tego, co KK uważa za mylne. W końcu nikt go do wstąpienia w szeregi tej instytucji chyba nie zmuszał? A nawet jeśli tak, to i tak nie do udowodnienia, bo jak wiadomo nasze prawo nie ma możliwości wkroczyć na teren sacrum.
Tak więc jeśli patrzeć pod tym kątem na całą sprawę wszystko wydaje się ok.

Na szczęście jednak nie żyjemy w państwie kościelnym i każdy, nawet ksiądz, ma konstytucyjnie zagwarantowaną wolność słowa. W pewnych oczywiście granicach, jednak tutaj te granice nie zostały przecież przekroczone. Jako obywatel RP pan Boniecki ma prawo do wygłaszania swojego zdania, nawet jeśli jest ono odmienne niż zdanie swojego pracodawcy. Nie zdradził żadnych tajemnic tegoż, więc w żaden sposób mu nie zaszkodził.

Cała ta sytuacja pokazuje jakim bagnem jest KK. Ludzie, którzy mają własne zdanie są niebezpieczni. Powstaje pytanie, czy jakakolwiek instytucja może jakiemukolwiek obywatelowi RP zakazać publicznych wypowiedzi na jakikolwiek temat? Kojarzy mi się to myśleniem jak za czasów komuny. Ale przecież „broń mnie boże” przed takimi porównaniami. KK walczył z komuną i wolność wprowadzał i nadal zawsze za wolnością przecież murem stoi. I dlatego to takie bagno jest. Wolność w pojęciu KK jest wtedy, jeśli mówisz to, co jakiś wyższej szarszy facet myśli. Jeśli wszystko jest według linii partii, wróć… episkopatu – wtedy jest wolność. Jeśli natomiast zboczysz ze ścieżki jasno wytyczonej wolność musi zostać ukrócona.

Jeszcze o jednej rzeczy sobie pomyślałem. Księdzu Bonieckiemu odwagi chyba po prosu zabrakło, żeby wiele lat temu rozstać się z pracodawcą, którego moralność jest mu wątpliwą. Bo przecież jak to wygląda na zewnątrz jeśli kąsa się rękę, która cię karmi? Fe i nieelegancko bardzo. Skoro nie mogę potępić tych, których potępia partia, tfu, co ta partia się tu tak przyplątała… Jeszcze raz, skoro nie mogę potępić tych, których potępia szefostwo KK, to mam dwa wyjścia.

• Albo morda w kubeł, bo i tak mi go tam prędzej czy później włożą,
• albo wyrzucam czerwoną książeczkę czy inne papiery, które stwierdzają moją przynależność i idę swoją drogą.

Natomiast trzecia droga zawsze wiąże się z pewnymi moralnymi rozterkami. I łatwo być posądzonym o wilka bez zębów, gryzącego dłoń, która go karmi ale nie mającego siły naprawdę stanąć w obronie swoich przekonań.
Trudno ocenić dlaczego ksiądz Boniecki postępował tak jak postępował, bo wiara w boskie pochodzenie KK może nieźle w głowie namieszać. Dlatego też ogólną ocenę postępowania księdza pozostawiam Wam.

A co do samej wolności słowa w wydaniu katolickim, pamiętam jak krzyczeli gdy sąd niezależny skazywał jakiegoś ich księdza za publikowanie kłamstw czy oszczerstw na temat pewnej obywatelki. Ograniczaniem wolności słowa to nazywali. Oczywiście najgłośniej gardłowały czarne sukienki. I tak oto, kiedy nadeszła ich chwila prawdy, nie zawiedli. Pokazali, że ich świat nie znosi innego punktu widzenia. O czym oczywiście nie jeden z nas wiedział już wcześniej. Dobrze jednak dostać empiryczne potwierdzenie tej wiedzy, żeby wszystko było jak najbardziej naukowo udokumentowane, hehe.

A księdzu Bonieckiemu życzę rychłego pozbycia się tego „księdza” przed nazwiskiem i rozpoczęcie życia w zgodzie z własnym sumieniem i przekonaniami. Na taki krok nigdy nie jest za późno!

Ten rok (2010) minął u mnie pod znakiem ateizacji. W ogóle przez ostatnie kilka miesięcy sporo się zmieniło jeśli chodzi o wiarę w moim życiu. Jeszcze w sumie całkiem niedawno odrzucałem wszystko co jest związane z KK, ale w Boga wierzyłem. Nie był to Bóg chrześcijan ale taki mój własny. Im więcej się jednak zastanawiałem nad tym, tym bardziej dostrzegałem, że ta moja wiara nie ma żadnego racjonalnego usprawiedliwienia.

Najwcześniej przestałem wierzyć w sens i skuteczność modlitwy. No bo przecież jasno widać, że modlitwa nie działa. Gdyby było inaczej większość problemów ludzkości już dawno zostałaby rozwiązana. Niestety tak nie jest. Oczywiście można powiedzieć, że „niezbadane są wyroki Pana” i uciąć całą dyskusję. I takie właśnie podejście do tematu przekonało mnie, że dla religii w moim życiu z miesiąca na miesiąc jest coraz mnie miejsca. I tak sobie zacząłem rozmyślać nad tym tematem coraz intensywniej. Odpowiedzi udzielane mi przez ludzi wierzących były całkowicie nie satysfakcjonujące. No, bo niby dlaczego mam się nie zastanawiać nad konstrukcją świata, tylko brać wszystko na wiarę? Przecież rozwój – chociażby w medycynie - zawdzięczamy takiemu właśnie kwestionowaniu tego, co zastaliśmy tutaj na Ziemi. Zakład Pascala także uważam za strasznie idiotyczny. Straszenie mnie zaś grzechem pierworodnym, który wcale nie wyniknął z mojego zaniechania uznałem za pomysł całkowicie abstrakcyjny i wsadziłem między bajki. Coraz więcej rzeczy dzieliło mnie z religią i bogami niż łączyło.
Powoli więc, ale sukcesywnie, musiałem się od tego tematu oddalać. Zapisując się na listę ateistów i agnostyków nie wiedziałem jeszcze czy będę ateistą, ale agnostykiem na pewno już byłem. No i szukałem dalej swojego samookreślenia w tej materii.

Nie wstydzę się tego. Wcale a wcale. Przecież jestem człowiekiem a to zobowiązuje. Im więcej przyglądam się światu, czytam informacji jakie napływają do mnie codziennie doszedłem do wniosku, że Bóg jako miłościwy staruszek w niebie, nie ma racji bytu. Świat jest strasznym miejsce. Nie jest wcale najlepszym z możliwych miejsc i jedynie brakiem wyobraźni Leibniza można wytłumaczyć to jego stwierdzenie. Spokojnie mogę sobie wyobrazić lepsze i przyjaźniejsze miejsce do życia. Natomiast stwierdzenie, że to ludzie zrobili z tego cudu stworzonego przez Boga tak paskudną dziurę, w której aż się żyć nie chce, tym bardziej do mnie nie trafia.

Skoro jesteśmy dziećmi bożymi, powinniśmy oczekiwać, że nasz wspaniały ojciec w niebiesiech, pomoże nam, kiedy się zagubimy. Chyba nikt nie zaprzeczy, że jeśli nasze dzieci postępują źle, to chcemy nakierować je na właściwą drogę i wytłumaczyć w sposób dla nich zrozumiały, jak powinny postępować. Dlaczego w takim razie ten standard nie działa w przypadku naszych relacji z naszym bogiem-ojcem? Niby ma do nas przemawiać ale rzekomo my go nie słuchamy. No i tu teraz pytanie powstaje czy faktycznie my go nie słuchamy? A może go po prostu nie słychać, lub co bardziej prawdopodobne, wcale do nas nie przemawia? Skoro nie ma mocnych odpowiedzi na żadne z tych pytań postanowiłem skorzystać z prawa brzytwy Okhama i nie mnożyć bytów ponad potrzebę. Oczywiście moja potrzeba jest zupełnie inna niż ludzi wierzących i zdaję sobie z tego sprawę.

Im więcej się nad tym zastanawiałem, tym więcej widziałem, że sensu w tym coraz mniej. Smutne to, ale jakże prawdziwe. Zostawię już na boku moje rozmyślania, dlaczego ludzie wolą karmić się takimi bajkami niż zacząć cieszyć się tym co mają tu i teraz i pomagać sobie naprawdę a nie pustym gadaniem. W każdym razie, dzięki tym wszystkim rozmyślaniom doszedłem do takiego oto przemyślenia: Wiara w niebo i piekło jest zła, gdyż sprawia, że zamiast żyć skupiamy się na tym, jak dobrze, lub jak źle będzie nam po śmierci. Takie myślenie jest niebezpieczne bo ułatwia marnowanie czasu, który tutaj mamy spędzić. Karze tłumić uczucia, które nam na co dzień towarzyszą. Przyjemność uznawana jest za coś złego. Umartwianie się i branie przykładu z ludzi nieprzystosowanych do życia (takich jak różni święci, którzy zazwyczaj zasłynęli z niezbyt mądrych działań i idiotycznych wyrzeczeń) sprawia, że zatracamy radość, jaką czujemy będąc dziećmi.

Wszystkie te przemyślenia powoli kierowały mnie na szerokie wody Ateizmu. Na początku z tym jeszcze walczyłem. Uważałem, że ateuszom brakuje jakiejś emocji, która odpowiada za potrzebę wiary w siły nadprzyrodzone. Że ich świat jest przez to uboższy, bo pozbawiony elementu boskiego. Broniłem się jakiś czas. Całkiem odwróciłem się od jakiejkolwiek religii i firm za wszystkimi większymi religiami stojących, ale nie potrafiłem jeszcze zdecydowanie zerwać z teorią Boga. Musiałem jeszcze się nad tym wszystkim zastanowić, bo pozbycie się tej potrzeby posiadania wszechmocnego przyjaciela, nie było łatwe. Aczkolwiek jak się po jakimś czasie okazało, nie było też takie trudne i skomplikowane, jak z początku mi się wydawało. Trzeba tylko sobie uświadomić jedno – wiara w Boga nic nie zmienia. Życie nie staje się lepsze. Nie jest wcale łatwiej naprawiać świat z Bogiem w sercu niż bez niego. Wręcz przeciwnie, z Bogiem i w imię jakiejś religii jest znacznie trudniej, bo nie każdy chce się dostosować przez co, zamiast pomagać będziemy szkodzić (vide sprawa prezerwatyw i szalejącego AIDS w Afryce). Na dodatek żaden bóg się jeszcze publicznie nie wypowiedział w żadnym problemie, który niszczy lub niszczył ludzką cywilizację we wszystkich latach jej istnienia. Tak więc wygląda na to, że jeśli nawet faktycznie jakaś boska siła istnieje, to jest jej to zupełnie obojętne, co się dzieje na tym świecie. A skoro jej jest to obojętne, to równie dobrze, mogę przestać wierzyć, że jakakolwiek nadprzyrodzona siła we wszechświecie istnieje.

I wiecie co? Nic się nie zmieniło jeśli chodzi o jakieś wstrząsy czy cokolwiek z takich rzeczy. Za to zmieniło się moje podejście do życia. Mogę teraz cieszyć się każdym dniem w sposób, w jaki nie mogłem kiedy uważałem, że jakieś działania mogą się nie spodobać „mojemu” Bogu, w którego wierzę. A przecież co złego w tym, że ktoś uprawia seks przed ślubem? Jakie to ma znaczenie, skoro skoro odbywa się to za obopólna zgodą? Przykłady można by mnożyć, ale wiadomo o co chodzi. Ja myślę w kategoriach katolickich, bo w tej religii i z tym bogiem się wychowywałem. Ale Żydzi czy Muzułmanie mieliby własne stereotypy, których złamanie nie sprawi nikomu różnicy. Owszem, zabiją ich fanatycy, ale nie żaden Bóg. Tak więc nadal to nie jest wytłumaczenie.

I tutaj właśnie wychodzi kolejny drobny problem. KK doskonale sobie zdaje sprawę, że w pambuka wieży może i wielu ludzi, ale już w KK jako głos tegoż, mało kto chce wierzyć. Okazuje się co? Że jednak strach przed grzechem i piekłem, którego nikt nie potwierdził nie wystarcza żeby zarządzać duszyczkami wiernych. Trzeba sięgnąć po aparat państwowych nacisków, zakazów i nakazów, bo ten ma realne kary, które skuteczniej zniechęcą do grzeszenia.

I tak oto, dochodzimy do smutnej konkluzji. Pambuk i bozia nie działają na tyle sprawnie, żebyśmy odwracali z obrzydzeniem głowy od grzechu i występku jakim niewątpliwie są narodziny ponad 3 milionów ludzi, którzy nigdy by się nie narodzili, gdyby nie podszepty szatana. W biblii jasno widać, że to zabijanie ludzi jest tym, co się pambuku podoba. W końcu o mały włos nie wybił całego homo sapiens…

A kiedy się modlicie, nie postępujcie jak obłudnicy, bo oni lubią się modlić, wystawając w synagogach i na narożnikach ulic, aby się pokazać ludziom. Zaprawdę, powiadam wam: Już odebrali swoją zapłatę.
A ty, kiedy się modlisz, wejdź do komórki i zamknąwszy drzwi, módl się w ukryciu do swego Ojca, a twój Ojciec, który widzi to, co jest ukryte, odpłaci tobie.

(Mt 5,6)

To w zasadzie kończy dyskusję o tak zwanych „obrońcach krzyża”. Oczywiście nie sądzę żeby ten cytat miał dla nich jakiekolwiek znaczenie, przecież wiadomo, że wszystko co mogłoby w nich uderzyć, musi być uwikłane w bliżej nie określony układ…

Dla mnie bomba. Ci ludzie sami jeszcze bardziej dezawuują swoją wiarę, sens istnienia KK jako instytucji i wszystko co się z tym może wiązać.

Dzisiaj jak widać, bardzo łatwo jest zapomnieć do czego służy konstytucja i co jest legalne a co nie w państwie demokratycznym, takim jak Polska. Sprawa powinna zostać załatwiona raz-dwa. Nie chcą pozwolić przenieść krzyża? Wkracza policja, robi się z takich ludzi idiotów i krzyż z wielką pompą przenosi się do kościoła obok. Koniec. Afera szybko umiera, ale nie w Polsce. U nas mamy Jarka K., którego można śmiało nazwać zbrodniarzem (oczywiście w sensie potocznym a nie prawnym). Człowiek ten zapadł już umysłowo na co najmniej kilkanaście chorób i będzie robił wszystko, żeby krzyż coraz bardziej upodabniał się do kija bejsbolowego. Jak wszyscy wiemy, taki kij jest najlepszym narzędziem dydaktycznym i najlepiej posłuży jako argument w każdej dyskusji. Najłatwiej też odwracać nim kota ogonem i zamiast o stanie państwa mówić o rzeczach totalnie nieistotnych…

Jak widać symbole to potęga, a krzyż jako kij bejsbolowy zyskał co najmniej +5 do anarchii i +5 do fanatyzmu. Brawo! Katole broniący tych dwóch desek sięgacie dna i umysłowo jesteście na równi z talibami.

Kilka moim zdaniem ciekawszych cytatów:

Sprawa abp. Paetza dotyczy kwestii szczególnie dla Kościoła ważnych: celibatu i seksualności. Poza tym Kościół przewodzi antyhomoseksualnej panice moralnej. Dlatego do zarzutu, jaki postawiono abp. Paetzowi, tak trudno się Kościołowi przyznać. Wykorzystywanie seksualne to grzech najcięższego kalibru. Milczenie hierarchów prowadzi do polaryzacji wiernych. Niemała część ludzi uważa, że zarzuty są wyssane z palca. To często ludzie mniej wykształceni, starsi, wychowani tradycyjnie. Ale z drugiej strony wielu wiernych wierzy w winę abp. Paetza i nie rozumie reakcji Watykanu.

Posted via email from Viva la Evolución!

Katolicki szpital w Duesseldorfie (Nadrenia Północna-Westfalia) uznał, że ordynatorem nie może być rozwodnik, który ożenił się po raz drugi. Teraz sprawą zajmują się sądy.

więcej na wp.pl.

Posted via email from Viva la Evolución!

Nieruchomość, w której mieści się VIII LO, Kościół odzyskał po wyroku sądu jesienią 2008 r. Kilka miesięcy później kuria zaproponowała miastu zaporowo wysoki czynsz, stukrotnie wyższy od tego, jaki miasto pobiera od szkół katolickich, np. za budynek gimnazjum katolickiego przy ul. Kanclerskiej archidiecezja płaci rocznie 12,5 tys. zł.

Więcej… Poznańska kuria przegrała z Gazetą | Wyborcza.pl

Jak widać z powyższego KK ceni się ponad 100x bardziej niż szary zjadacz chleba. No cóż, bycie namiestnikiem bożym jak się okazuje może podlegać jednak każe doczesnej.

– Jest normalne, że właściciel nieruchomości chce z niej korzystać, uzyskiwać profity, także kuria ma obowiązek dbać o swoje interesy, co wynika z prawa kanonicznego. Tylko dlaczego robiła to w ukryciu? – pytał wczoraj sędzia Janusz Jezierski. – Czemu zataiła stawki czynszu za najem VIII LO? Czemu nie powiadomiła o tym wiernych? Musiały zrobić to media, choć ludzie woleliby się dowiedzieć tego z pierwszej ręki. Pozwany działał w uzasadnionym interesie społecznym, korzystając z konstytucyjnej gwarancji wolności prasy. A uzasadniona krytyka działania powoda nie może być uznana za bezprawną – mówił sędzia Jezierski. I oddalił pozew w całości.

Posted via email from Viva la Evolución!